18 juli 2017

Hoe de Vlaamse regering in eigen voet schoot

 

Brussel. 'De waarborg verhoogt van twee naar drie maanden.' Meer woorden had de N-VA niet nodig om CD&V communicatief uit te tellen. Bij de nieuwe huurwet kristalliseerde de tegenstelling tussen CD&V en de N-VA zich rond de verhoging van die waarborg. Met drie maanden haalde minister Liesbeth Homans (N-VA) haar slag kristalhelder thuis.

Kleine lettertjes mogen belangrijk zijn, in het daaropvolgende debat trok niemand zich daar iets van aan. Ten onrechte, want voorlopig blijft de verhoging een lege doos. De regeling gaat pas in als de ­N-VA-minis­ter met een waarborgregeling op de proppen komt. Die moet huurders de kans geven om anoniem een lening voor de waarborg aan te gaan. Dat moet de nega­tieve gevolgen van de verhoging neutra­liseren.

De N-VA en CD&V bereikten vooraf een 'eerlijk compromis'. Afgelopen vrijdag besteedde de regering er dan ook nauwelijks aandacht aan. Zelf wilde CD&V niet communiceren over de binnengehaalde waarborgregeling, dat vond ze het prerogatief van Homans. Maar de N-VA-minister legde eenzijdig de nadruk op de verhoging van de waarborg, zeer tot ergernis van viceminister-president Hilde Crevits (CD&V).

Een ongeluk komt nooit alleen. Voor de regering moest beslissen over het nieuwe jeugdsanctierecht, toeterde N-VA-parlementslid Lorin Parys rond dat 12-jarigen voortaan een enkelband kunnen krijgen. De profilering keerde als een boemerang terug, de mededeling klopte langs geen kanten. Maar de toon was gezet. 'Enkelband vanaf 12 jaar. N-VA duwt maatregel door', kopte Het Laatste Nieuws. Hoe evenwichtig het decreet ook moge zijn, communicatief lag twee jaar hard werk van bevoegd minister Jo Vandeurzen (CD&V) aan diggelen.

De irritatie bij CD&V is groot. 'Met die N-VA'ers vallen echt geen afspraken te maken', concludeerde het politieke bestuur gisteren. De Vlaams-nationalisten hebben aan collegialiteit geen boodschap. In de Vlaamse regering is het ieder voor zich. Die lijn werd volgens CD&V door minister-president Geert Bourgeois (N-VA) ingezet. Hij trok enkele maanden geleden de boskaart van Joke Schauvliege (CD&V) in, zonder haar vooraf te raadplegen. Toch blijft het vreemd. De superministerraad afgelopen vrijdag bleek uitermate productief, de beste in maanden. Heel wat heikele punten haalden de eindmeet, elke partij kon tevreden naar huis.

Bart Tommelein (Open VLD) kreeg zijn digitale meter, Crevits bracht vijf moeilijke onderwijsdossiers (basiseducatie, leerkrachtenopleiding enz.) tot een goed einde. Voor Bourgeois was het een uitgelezen moment om zijn kabinet als team te profileren. 'Een gemiste kans' lijkt hier een eufemisme.

Bij CD&V gaan stemmen op om van tactiek te veranderen. Zeker enkele parlementsleden vinden dat ze te veel aan banden worden gelegd. Zij kijken jaloers naar de manier waarop de N-VA 'straatvechters' vooruit stuurt om het terrein te bezetten, zoals Koen Daniëls op onderwijs. Dat gebeurt uitgerekend in domeinen die de CD&V-excellenties bezetten. CD&V doet dit bewust niet om de compromisvorming in de regering niet te bemoeilijken.

Maar zo'n aangepaste strategie is makkelijker gezegd dan gedaan. CD&V blijft een partij van het midden, het centrum. Dat overstijgt de reikwijdte van enkele slogans. 'De realiteit is nu eenmaal een stuk weerbarstiger. Wij hebben niet de ambitie om de dingen foutief voor te stellen. Op de lange termijn kost dit geloofwaardigheid', klinkt het in partijkringen.

Toch is er inhoudelijk geen heimwee naar de tijd met de socialisten. De partij spreekt ook tegen dat CD&V voortdurend het onderspit delft. Half juni liet Vandeurzen het decreet 'Vlaamse sociale bescherming' goedkeuren, een Vlaamse laag ­boven op de federale sociale zekerheid. Het gaat om een historische mijlpaal die het ­leven van elke Vlaming aangaat. Maar door de techniciteit ging het onopgemerkt voorbij.

Samen zijn de CD&V-ministers goed voor 60 procent van het budget, maar het gaat niet altijd om 'sexy' bevoegdheden. In deze tijd scoort een minister als ze bijvoorbeeld de erkenning van een moskee kan ­intrekken. CD&V mag dan een voorstander zijn om meer moskeeën te erkennen (iets wat Homans niet wil), maar na het antwoord van de Fatih-moskee - waarbij ze de aanhangers van de Gülenbeweging als terroristen afschilderde - begreep de partij dat de beslissing onvermijdelijk was.

Bart Brinckman

Copyright  © 2017 Corelio. Alle rechten voorbehouden

Categorie: 
 

Volg mij ook via

twitter

Foto's op Flickr

www.flickr.com
hilde.crevits' items Go tohilde.crevits' photostream