30 augustus 2017

Laat leerkrachten opnieuw ademen

 

De discussie tussen de N-VA en de Guimardstraat wordt weggezet als een machtsstrijd, en dat is ze ook. Maar wel een belangrijke, die in heel Vlaanderen tot op de klasvloer zal worden gevoeld. De inzet van de strijd tussen de grootste politieke partij en de grootste onderwijskoepel in Vlaanderen is het antwoord op een fundamentele onderwijsvraag: waar eindigen de minimumdoelen die de overheid oplegt en begint de vrijheid van onderwijs? Met andere woorden: wie bepaalt wat en hoe kinderen iets leren?

Beide claimen dat ze de vrijheid van de leraren willen vergroten. Die zorg is terecht. Steeds meer leerkrachten hebben het gevoel dat ze in hun lesgeven amper nog ademruimte hebben. Elke gemotiveerde leerkracht die om die reden afhaakt, is er in tijden van een dreigend lerarentekort een te veel.

Bij haar aantreden zei minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V): 'Ik wil de leerkrachten opnieuw meer tijd geven om met hun kinderen bezig te zijn, elk op hun manier. Daar mag je mij op afrekenen.' Als de minister haar belofte wil nakomen, moet ze erop toezien dat de actuele discussie ondanks alle goede bedoelingen niet leidt tot méér richtlijnen en controle.

BARBARA MOENS

Inhoud ↑

Categorie: 
 

Volg mij ook via

twitter

Foto's op Flickr

www.flickr.com
hilde.crevits' items Go tohilde.crevits' photostream